DARK LIGHT

Długo wyczekiwany czas świat minął jak co roku niespostrzeżenie szybko pozostawiając za sobą tylko gdzieniegdzie zapalone kiczowate lampki. Brak jakiegokolwiek nastawienia jakimś cudem spowodował, że te kilka dni wydawały się być przyjemniejsze niż zawsze. Wszystko za sprawa ludzi, którzy swoją obecnością potrafią zamienić każda chwilę w piękne wspomnienie. W tępię dzisiejszego świata niema czasu na chwilowe zatrzymanie się i napawanie zwyczajną chwilą. Dopiero wtedy gdy zapada noc a my powoli pogrążamy się w śnie, zdajemy sobie sprawę jak wiele tracimy nie dostrzegając zwyczajności jednej chwili. I właśnie takim sposobem dajemy swobodnie wkręcić się w nieustannie kręcące się koło. Pozwalamy na to że wszystko i wszyscy  manipulują naszym życiem oprócz nas. Chyba nie o to chodzi.

Świat zbzikowała ale do tego już chyba każdy zdążył przywyknąć. Zamiast siarczystego mrozu, który powinien ścinać nasze policzka za oknem delikatne słońce, które próbuje ogrzać nasze zziębnięte serca. Wokoło prawie każdy zbiera swoje resztki po jesiennej chandrze starając się jak najszybciej  pozbierać do kupy. Ilu z nas ruszy z nową skumulowaną siłą od nowego roku i kto dłużej wytrzyma w przekonaniu że to czas na nas. Kto wyciągnie wnioski z minionego roku.
Ponoć trzynastka to pechowa liczba, choć u mnie zawsze wszystko jest na przekór. Piątek trzynastego to jeden z tych najszczęśliwszych dni, przebiegający czarny kot zwiastuje szczęście a strzaskanie lustra siedem lat powodzenia w życiu. Dlatego nie dziwi mnie, ze trzynasta na tle innych lat minęła tak dobrze. Rok w którym zapewne mniej było tych przykrych chwil a nawet jeżeli były to wniosły sporo lekcji w życie. Zbędne moje podsumowania i opowiadania jak to było. Myślę tylko, że był to dobry start w nowy rozdział życia.
W każdym następnym nowym roku zaczynamy nowy rozdział. Mamy przed sobą czystą biała kartkę i tylko od nas zależy co na niej się znajdzie i jak wiele będziemy musieli skreślić.
Ostatni ciąg wydarzeń kolejny raz umocnił moje poczucie własnej wartości. Dawno nie było tak dobrze a wszystko wokoło zapowiada, że będzie jeszcze lepiej. Czy można otwarcie napisać, że pozytywne myślenie wróciło ... chyba nie warto, przecież nic nie jest stałe, a to co dziś nigdy nie musi mieć odniesienia jutro. Ważny jest dzisiejszy dzień i ta chęć wykorzystywania każdej chwili.

Kiedy już minie to szaleństwo a lampki pogasną i zginą gdzieś w kartonach na cały rok ludzie znowu zaczną żyć prawdziwym życiem wytyczając kolejny dłuższy przystanek i tak jak co roku aż do wakacji czas upłynie a w między czasie może jednak ktoś przystanie i doceni tą upływającą chwile .